MÉDITERRANÉE

Zuidelijke sferen, Latijns temperament, sensualiteit en levenslust: dat zijn de ingrediënten van MÉDITERRANÉE. Een programma geheel bestaand uit creaties van Spaanse choreografen, variërend in leeftijd en ervaring en ieder met een eigen stijl, maar zeker óók zielsverwanten. Hun benadering van dans is aards, intuïtief en gevoelsmatig, veelal voortvloeiend uit de muziek die hen inspireert. Cayetano Soto creëert speciaal voor MÉDITERRANÉE een nieuw duet en daarnaast presenteert Introdans de Nederlandse première van zijn succesvolle werken Conrazoncorazon en Sortijas. Ook de jonge choreograaf Jorge Pérez Martínez komt met een nieuwe creatie en het wonderschone Rassemblement van Spanjes meest bekende choreograaf, Nacho Duato, maakt dit zinderende programma compleet.

Drie premières van Cayetano Soto

Een belangrijke rol in MÉDITERRANÉE is weggelegd voor de uit Barcelona afkomstige Cayetano Soto, internationaal een van de meest gevraagde dansmakers van dit moment. Hij staat bekend om zijn sterke, eigenzinnige concepten en de technische uitdagingen waar hij zijn dansers voor stelt, vooral in het complexe partnerwerk van zijn balletten. Al sinds 2010 presenteert Introdans met regelmaat nieuwe creaties van hem en met MÉDITERRANÉE voegt het gezelschap in één keer maar liefst drie premièrewerken van de Spanjaard aan het repertoire toe. Sortijas, dat in dit programma zijn Nederlandse première beleeft, is een van de zeldzame zelfstandige duetten in het oeuvre van Soto. Hij maakte het in 2013 voor het New Yorkse Ballet Hispánico. De choreografie, op gevoelige muziek van de Mexicaans-Amerikaanse singer-songwriter Lhasa de Sela, is geïnspireerd door de cirkelvormige band – ‘sortijas’ betekent ‘ringen’ – die generaties familieleden en vrienden met elkaar verbindt. Die ronde vormen verwerkte Soto dan ook volop in zijn doorgaans hoekige en scherpe danstaal. De grote uitdaging zit ’m in Sortijas vooral in de voortdurend ingehouden spanning van de choreografie en in de uiterst gecompliceerde en ongebruikelijke lifts.

In de hiernavolgende wereldpremière – eveneens een duet – borduurt Soto min of meer voort op de thematiek en bewegingstaal in Sortijas. Om zich vervolgens in het veelgeprezen Conrazoncorazon van een heel andere kant te laten zien. De choreografie, in 2015 gecreëerd voor het Duitse Gauthier Dance, is een krachtig, uiterst fysiek ensemblewerk, geestig, uitbundig en snel, waarbij het dansplezier als het ware van het podium af spat. Door de uniseks kostuums en de paardrijcaps die de dansers dragen, heeft het ballet iets sportiefs, maar het doet hier en daar ook denken aan het groteske ‘Weimar Cabaret’ uit de jaren twintig van de vorige eeuw, zoals we dat kennen uit de legendarische filmmusical Cabaret. Conrazoncorazon (‘Met reden en hart’) werd in de Amerikaanse pers bestempeld als een van de hoogtepunten van het befaamde Jacob’s Pillow Dance Festival.

Wereldpremière Jorge Pérez Martínez

Jorge Pérez Martínez tekent voor het openingsballet in MÉDITERRANÉE, een wereldpremière waarin hij het complete Introdans-ensemble voorstelt. De jonge Spanjaard, geboren in de regio Castilla-La Mancha, staat nog aan het begin van zijn choreografische carrière. Hij danste van 2004-2016 bij Introdans, waar hij in 2009 ook zijn eerste ballet maakte, inmiddels gevolgd door drie andere creaties. Geïnspireerd door uiteenlopende muziekstijlen wil Pérez Martínez in zijn choreografieën vooral een gevoel of stemming verbeelden. Zijn werk is vloeiend en organisch, maar hij houdt ook van ‘ongecoördineerde coördinatie’, waardoor zijn werk vaak een verrassende ‘twist’ kent.

Rassemblement van Nacho Duato

De Valenciaanse choreograaf Nacho Duato weet als geen ander hoe je stemmingen moet oproepen en sferen moet schetsen. Na zijn danscarrière bij Nederlands Dans Theater groeide Duato uit tot het boegbeeld – en seksidool – van de hedendaagse dans in Spanje. Voor Rassemblement, oorspronkelijk gemaakt voor het Zweedse Cullberg Ballet, liet hij zich inspireren door de klaaglijke verzetsliederen van de Haïtiaanse Toto Bissainthe. In warmbruine, impressionistische beelden schildert Duato het Haïtiaanse slavenleven: de onderdrukking, de armoede, de broederschap. De sensuele, overrompelende choreografie kenmerkt zich door de ritmisch kronkelende bewegingen, de armen en benen die alle kanten op zwiepen en de flitsende duetten.