END OF SEASON 2019

Laat de zomer sprankelend beginnen na het zien van de END OF SEASON-voorstelling van Introdans. In goede traditie sluiten de dansers het dansseizoen af met een avond vol aanstekelijke balletten. Voel de blauwe, zwoele bries van Azul (Jorge Pérez Martínez), laat je meevoeren door de opzwepende tonen van Daylight (Ben Holder) en verwonder je over het fascinerende Rushes (Inbal Pinto, Avshalom Pollak en Robby Barnett). Met als slotstuk het hilarisch, swingende Chapeau (Jiří Kylián) dat uitblinkt in glitter en koninklijke glamour. Na het zien van END OF SEASON heb je extra zin in de zomer!

Azul – Jorge Pérez Martínez

De jonge Spanjaard Jorge Pérez Martínez, staat nog aan het begin van zijn choreografische carrière. Hij danste van 2004-2016 bij Introdans, waar hij in 2009 ook zijn eerste ballet maakte, inmiddels gevolgd door andere creaties. Geïnspireerd door uiteenlopende muziekstijlen wil Pérez Martínez in zijn choreografieën vooral een gevoel of stemming verbeelden. Voor Azul is de gitaarmuziek uit zijn geboorteland de inspiratiebron. Zijn werk is vloeiend en organisch, maar hij houdt ook van ‘ongecoördineerde coördinatie’, waardoor zijn werk vaak een verrassende ‘twist’ kent.

Daylight - Ben Holder

‘Een veld onbekommerde zonnebloemen.’ Zo werd Ben Holders choreografie Daylight na de première in 2007 in de pers aangeduid. De Britse danser/choreograaf (tegenwoordig werkzaam als senior creative in de reclamewereld) was er tijdens de creatie bewust op uit om een ‘happy ballet’ te maken. In een wereld die – toen en nog steeds – bepaald wordt door oorlogen en heftige nieuwsberichten, wilde hij een vrolijk tegengeluid laten horen. Zijn bruisende choreografie verbeeldt als het ware een etmaal: een moment waarop je het zó naar je zin hebt dat je eigenlijk nog geen afscheid van de dag wilt nemen.

Rushes – Inbal Pinto, Avshalom Pollak en Robby Barnett

Rushes stond al jaren op het verlanglijstje van artistiek directeur Roel Voorintholt. Voor deze hitproductie werkten Pinto en Pollak samen met het Amerikaanse danstheatergezelschap Pilobolus en Pilobolus-choreograaf en -oprichter Robby Barnett. De makers omschreven hun werk als ‘Jaques Tati meets Gogo and the Marx Brothers’. Als toeschouwer word je voortdurend op het verkeerde been gezet: is het komedie, tragedie, fantasie of mysterie waar je naar kijkt, of alle vier tegelijk?

Chapeau - Jiří Kylián

Jiří Kyliáns Chapeau is een bruisend en feestelijk gelegenheidswerk op songs van Prince en Hawaïaanse muziek, gemaakt voor het vijfentwintigjarige troonjubileum van koningin Beatrix in 2005. De meesterchoreograaf neemt met dit ballet ‘zijn petje af’ voor alles wat de voormalige koningin voor Nederland én de Nederlandse dans betekend heeft. Daarbij putte hij inspiratie uit haar befaamde, omvangrijke hoedencollectie, waaruit in de choreografie zo’n twintig replica’s te zien zijn. Chapeau is vrolijk, geestig, uitgelaten, maar vormt met zijn focus op zelfs het meest minutieuze detail tegelijkertijd een grote uitdaging voor zelfs de beste dansers.

Azul spettert van energie, is spannend van begin tot eind, is sensueel, organisch en vloeiend. 

(Ugenda over Azul)

Chapeau is lekker cheesy, inclusief zwierende gouden rokken en knalroze waaiers.
(Theaterkrant over Chapeau)