Jamy Schinkelshoek

Geboren
4 september 1988, Voorburg (Nederland)

Opleiding
Koninklijk Conservatorium, Den Haag

Ervaring
Compagnie Europa Danse, Cannes; Introdans (sinds augustus 2007)

Onderscheidingen
Studiebeurs Dansersfonds '79 (2005); Aanmoedigingsprijs Dansersfonds '79 (2008)

“Ik ben, denk ik, wel echt in de wieg gelegd om te dansen.” Jamy Schinkelshoek brengt het voorzichtig maar het is vanaf de eerste seconde van de eerste minuut duidelijk dat dansen haar grote liefde en passie is.

Vijf zusjes

Jamy is de oudste van vijf zusjes en vormt een duo met haar eeneiige tweelingzus Eline. “Uiterlijk zit er dus geen verschil tussen ons... dat wil zeggen. Ik dans en zij niet en daarom lijken we inmiddels minder op elkaar. Ik ben bijvoorbeeld langer.” Jamy schiet spontaan in de lach als ze zich een voorval herinnert van haar schooltijd aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. “De opleiding was in mijn tijd behoorlijk Russisch als het ging om orde, tucht en discipline. We hadden een optreden en Eline was mee met mijn ouders. Mijn balletjuf ging volledig door het lint. Wat deed ze in godsnaam in de zaal?! Ze moest optreden. Blijkbaar ziet niet iedereen het verschil tussen haar en mij.”

Proeflesje ballet

Jamy is acht als haar moeder denkt dat een proeflesje ballet misschien wel iets is voor haar tweeling. De reactie van de beide meisjes had niet meer kunnen verschillen. “Ik vond het fantastisch maar Eline vond het niets. Dat laatste bracht me wel aan het twijfelen. Misschien had ik het toch niet goed gezien? Gelukkig was mijn moeder resoluut. Zij had iets bij mijn zien opbloeien toen ik stond de dansen. De beslissing was dan ook snel genomen. Ik ging op ballet. Eline niet.”

Auditie bij het Koninklijk Conservatorium

Jonge Jamy kijkt nooit meer achterom. Bij de lessen imiteert ze zo goed mogelijk de juf. “Ik wist niet beter dus ik heb me toen niet gerealiseerd dat ik misschien wel bijzonder of erg goed was.” Toch doet de juf nog geen jaar later het voorstel om Jamy een auditie te laten doen bij het Koninklijk Conservatorium. “Alle voorrondes waren al geweest en er was alleen de slotronde. Honderden meisjes waren al afgevallen en ik weet niet hoe juf Marcella het voor elkaar heeft gekregen maar ik mocht auditie doen. In de slotronde.” Jamy reist af naar Den Haag spelt haar nummer (13 notabene) op en begint vol goede moed aan de eerste auditie van haar leven. “Ik was echt nog maar net begonnen met dansen dus toen ze me naar de barre riepen en vroegen om een cambré te laten zien, moest ik vragen wat het was. Achterover buigen dus. Gelukkig kon ik dat.

Erg lenig

Ik ben sowieso erg lenig. Iets waar ik uitgerekend mee begon te smokkelen toen ik auditie deed. Er was iemand die je been zo hoog mogelijk optilde voor, naast en achter je lichaam. We moesten aangeven als het pijn deed. Hij tikte mijn voorhoofd aan met mijn voet en ik zag een jurylid iets opschrijven dus toen hij mijn been aan de achterkant omhoog bracht riep ik maar heel snel 'ik kan niet verder'. Gelukkig trok hij zich er niks van aan en liet hij de jury ook nog even zien hoe flexibel ik was aan de achterkant.”

Jamy wordt aangenomen en de komende jaren gevormd tijdens de strenge balletopleiding. “De regels zijn erg strikt. Alles moet keurig netjes en onberispelijk zijn. Ons balletpakje heette dan ook ons uniform. Misschien dat het voor heel veel mensen een afknapper zou zijn, maar ik vind die discipline heerlijk.” Jamy noemt zichzelf zelfs een 'balletstuudje'. “Ik hou van hard werken en mezelf pushen. Als ik niet knalrood was na een les en spierpijn had dan had ik dus niet genoeg gedaan.”

IJzeren discipline

Deze ijzeren discipline verandert niet als ze werkt als professioneel danseres. “Ook bij Introdans ben ik zo. Ik ben erg van de regels en mezelf tot het uiterste duwen vind ik nog steeds een van de meest bevredigende gevoelens op aarde.” Jamy geldt binnen Introdans als leader of the pack. Ze danst inmiddels zeven jaar bij het Ensemble voor de Jeugd en werkt graag samen met de repetitor. Zo helpt ze op het moment een fiks aantal stagiaires om alle nieuwe dansroutines in te studeren. “Ik ben een beetje een juf ja,” geeft Jamy volmondig toe. “Ik heb het soort hoofd dat de passen onthoudt. Ik werk graag en ik wil graag mijn collega's helpen. Bovendien tekent het ook wel het soort groep dat we zijn. Uiteindelijk is dat wat je op toneel laat zien – een eenheid.”

Het neemt niet weg dat Jamy, zoals iedere danser, niet gemaakt is voor de achtergrond. “Het hoort allemaal een beetje bij het dna van een danser. Het perfectionisme, het harde werken, de discipline. De waardering is het applaus van het publiek na afloop. Het mogen optreden, het vertrouwen van de danswereld in jouw kunnen.” Met dit laatste zit het in Jamy's geval meer dan goed. Ze ontving tijdens haar opleiding een studiebeurs voor veelbelovend talent en tijdens haar eerste seizoen bij Introdans de Aanmoedingsprijs van het Dansersfonds '79.

Repetitie in Cannes

Voor wie Jamy kende tijdens haar opleiding in Den Haag zou het misschien als verrassing komen dat ze uiteindelijk koos voor modern ballet. “Ik ben erg klassiek opgeleid en dat kun je aan alles in mijn lichaam zien. Ik heb me zelden zo gefrustreerd gevoeld als tijdens een repetitie in Cannes. Ik danste bij Compagnie Europe Danse en daar was het repertoire zo'n verschil met wat ik gewend was. Ik liep helemaal vast en dat terwijl ik pas een week voor de première wist dat ik überhaupt moest dansen. Ik geloof niet dat ik ooit in een paar dagen tijd zo vaak de woorden 'no, no, no, no, no' heb moeten horen. Na een kleine break-down van mijn kant kwam de repetitor naar me toe om me uit te leggen dat ze me gewoon zag groeien en dat ze me daarom zo pushte.” Jamy's ogen stralen als ze terug denkt. “Ik ben er gewoon nog harder aan gaan trekken en inmiddels heb ik zowel modern als klassiek ballet helemaal in mijn lichaam zitten. Ik weet nu gewoon niet beter meer.”

Deze omslag was cruciaal en leverde Jamy keurig af op de stoep bij Introdans. “Introdans zat op dat moment te springen om danseressen aangezien ze te kampen hadden met een aantal geblesseerden. Op voorspraak van dezelfde repetitor vroeg Roel (artistiek leider Introdans red.) me af te reizen vanuit Cannes om op te treden. Hij belde 's avonds en de volgende dag reisde ik af. Ik kende het stuk maar ik was gewend aan andere dansers om me heen, een andere partner. Ik leerde deze mensen letterlijk op het podium kennen. Ik weet nog dat ik me op dat moment voor het eerst helemaal een professional voelde. Ik was geen student dans meer, ik was een danseres.” De rest is geschiedenis, want niet lang na Jamy's rescue mission kreeg ze een contract aangeboden bij Introdans.  

 

De allereerste schooldag op de basisschool met mijn...

 

Ik ben hier 11 jaar en studeerde al aan het Koninklijke...

 

Uitgekozen om model te staan voor de nieuwe poster van de...

 

De 'Grand Jéte' één van mijn favoriete ballet-pas. Dit was...

 

Tijdens het Balletgala in het beroemde Muziektheater in...

 

Ik vind het heerlijk om te reizen. Mijn collectie magneten...

 

Voor mij is er is niets heerlijker dan een goed boek te lezen...

 

Muziek is voor mij ontzettend belangrijk. Ik ontspan compleet...

 

In mijn vrije tijd lak ik graag mijn nagels. Van de kleuren...