Elena Pampoulova

Opleiding
National School of Dance Art, Sofia; Bolshoi Ballet Academy, Moskou

Ervaring
Sofia National Opera and Ballet; Introdans (sinds augustus 2010)

Haar moeder - journaliste in Moskou - en haar vader - diplomaat bij Buitenlandse Zaken met opeenvolgende functies in Peking, Chicago, Londen en Moskou – wonen in Sofia. Zelf woont ze nu in Arnhem maar Berlijn lijkt haar ook helemaal te gek. Elena Pampoulova komt uit een internationaal gezin, zoveel is duidelijk. De tweetalig – Russisch en Bulgaars – opgevoede danseres is de “eerste op spitzen” in haar familie. “Ik had volgens mijn moeder als klein kind al teveel energie. Ik organiseerde voortdurend optredens, samen met andere kinderen. En ik zat altijd in spagaat op de rugleuning van de bank, terwijl de rest van mijn familie dan vóór me erop zat.” 

Opgroeien in Plovdiv

Ze groeit op in Plovdiv in Bulgarije waar ze al jong balletlessen volgt. “Ik heb nog foto’s van mijn eerste uitvoering waarvan ik me eerlijk gezegd nauwelijks iets herinner, zo jong was ik.” Ze is niet veel ouder als het gezin naar Moskou verhuist waar ze verder gaat met lessen “op een amateurschool”. Op haar veertiende keren haar ouders weer terug naar Bulgarije. Ze gaan in de hoofdstad Sofia wonen. Hier gaat Elena voor het eerst naar een professionele dansschool; de National School of Dance Art. “Ik vond het heerlijk! Pas toen begon ik echt iets te begrijpen van dans en waarom ik bewegen zo leuk vond. Ik werd steeds enthousiaster en fanatieker en werkte dag en nacht om beter te worden. Vandaag de dag hoef ik me geen seconde druk te maken over mijn technieken; die zijn er toen in gebeiteld. Ik kan me compleet focussen op mijn artistieke ontwikkeling.”

Verhuizen naar Moskou

Na een paar jaar verhuizen haar ouders wéér naar Moskou. Elena - die opnieuw meegaat - grijpt de gelegenheid aan om bij de Bolshoi Ballet Academy te auditeren. “Daar zagen ze me weliswaar als buitenlandse maar ik mocht toch de volledige opleiding volgen. Misschien wel omdat ik vloeiend Russisch spreek! Gelukkig was mijn auditie goed en heb ik mijn opleiding daar uiteindelijk afgerond. Ik ben daarna weer teruggegaan naar Bulgarije, waar ik me meer thuis voelde. Ik kreeg een contract bij National Opera and Ballet en heb daar acht jaar gewerkt. Een prachtige tijd. Ik danste veel en kreeg vaak solo’s. Voor Turandot heb ik zelfs nog een choreografie gemaakt en tai chi en martial arts geleerd. En meegezongen!”

Toch knaagt er iets. Of eigenlijk een paar dingen. Elena heeft in toenemende mate het gevoel dat haar potentieel onvoldoende wordt benut. “Ik wilde mijn artistieke en fysieke mogelijkheden verder ontwikkelen. Ik begon naast mijn opleiding ook af en toe als straatartiest te werken. Jongleren met vuur, muziekvideo’s opnemen, modeshows lopen. Dat had als bijkomend voordeel dat ik met het geld dat ik verdiende, ook net het hoofd kon bieden aan mijn moeilijke financiële situatie. Achteraf spijt hebben van dingen, vind ik niks. Ik kwam dus in beweging.”

Eerste ontmoeting met moderne dans

Haar eerste ontmoeting met moderne dans is het NDT programma Kylián for the Balkans. De fanatieke Elena wordt – samen met nog een paar dansers – geselecteerd om deel te nemen en vindt een nieuwe artistieke vrijheid. Wanneer Introdans in 2006 op tournee gaat naar Sofia is Elena één van de dansers die worden gecast voor Gilles, een choreografie van Ton Wiggers. Door omstandigheden danst ze tijdens de première niet, maar het zaadje is geplant. Nederland wordt haar nieuwe bestemming. “Bij Introdans beleef ik vrijheid, kan ik eindeloos veel stijlen ontdekken en oefenen. Ik ben getransformeerd in de danseres die wil zijn, met rollen die het uiterste van me vragen. Dansen met blinde mensen in De Ontmoeting. Met kinderen werken. Het ene moment een prinses op spitzen zijn en het andere een ijskoude heks op blote voeten. Ik blijf altijd prestatiegericht, gedisciplineerd en kritisch op mezelf; zo ben ik opgeleid. Maar ik weet nu ook hóe belangrijk het is om plezier te hebben in je werk!”

Net als buiten haar werk trouwens. Elena is een fervent bezoeker van underground parties, samen met haar vrienden. “Ik ben gek op muziek, dat zal ik wel van mijn vader hebben, die heeft vol kasten vol cd’s en is ook altijd met muziek bezig. Waarschijnlijk ga ik me er op een dag ook serieus in verdiepen en studie van maken. Dat past bij me. Ik ben nu honderd procent gefocust op dansen, maar ik heb ook nog een leven daarna. Het lijkt me leuk om iets heel nieuws te gaan doen. Net als mijn omaatje, uit Moskou. Die was vijfenzeventig toen ze - out of the blue - is gaan schilderen. Met de energie van een twintigjarige! Ze heeft me al eens opgezocht in Arnhem en is bij een première geweest. Zij trots op haar kleindochter. En ik nog trotser op mijn oma!”