Mauro Bigonzetti

“Dans is dans. Zonder verdere betekenis. Het lichaam, de beweging drukt op zich al genoeg uit. Daar hoef je niet nog eens iets aan toe te voegen.” Met deze woorden toont de Italiaanse choreograaf Mauro Bigonzetti zich een ware geestverwant van ‘onze’ Hans van Manen. Maar anders dan bij laatstgenoemde – die zijn hele carrière in één constante, doordachte lijn en stijl heeft gewerkt – wordt het oeuvre van Bigonzetti gekenmerkt door een uitzonderlijke diversiteit. De Italiaan heeft, anders dan Van Manen, gedurende verschillende perioden in zijn carrière vooral als freelance choreograaf gewerkt, bij vooraanstaande gezelschappen in de Verenigde Staten en door heel Europa. En daarbij heeft hij keer op keer laten zien een groot talent te hebben om zich te kunnen aanpassen aan de dansers met wie hij werkt, zonder dat dit ten koste gaat van zijn eigenheid en eigenzinnigheid. 

Rauw, aards, sensueel

In september 2016 neemt/nam Introdans als eerste Nederlandse gezelschap een choreografie van Bigonzetti op het repertoire: Cantata. Eerder al voerden het Italiaanse Aterballetto en het Duitse Gauthier Dance dit wereldwijd bejubelde werk uit in het Holland Dance Festival en tijdens de festivaleditie van 2016 danste Gauthier Dance eveneens Bigonzetti’s speciaal voor dit gezelschap gemaakte Alice in Wonderland. In beide creaties maakt Bigonzetti sterk gebruik van de Italiaanse volkscultuur, zowel muzikaal (met (live)muziek van de Italiaanse vrouwenfolkgroep Assurd als qua bewegingstaal, die vaak rauw, aards en sensueel is. Heel anders is, bijvoorbeeld, zijn recente Cinderella, een grootse verhalende productie voor het Ballet van La Scala in Milaan, waarin Bigonzetti qua muziekkeuze, verhaallijn, stijl en spitzengebruik aansluit bij de klassieke ballettraditie. En dan zijn er ook nog de producties waarin Bigonzetti’s uitspraak ‘dans is dans, zonder verdere betekenis’ het meest duidelijk tot uiting komt, zoals het prachtig pure Vertigo, dat hij maakte voor de internationale sterdansers Diana Vishneva en Marcelo Gomes

Aterballetto

Bigonzetti (Rome, 1960) kreeg zijn dansopleiding aan de balletschool van het Teatro dell’Opera in zijn geboortestad en trad in 1979 toe tot het Romeinse Balletto dell’Opera. Hij verruilde dit gezelschap in 1983 voor het eigentijdse Aterballetto in Reggio Emilia, waar hij werkte met vooraanstaande internationale choreografen als Alvin Ailey, Glen Tetley, William Forsythe en Jennifer Muller. Bij dit gezelschap maakte hij in 1990 ook zijn eerste choreografie: Sei in movimento. Drie jaar later verliet hij Aterballetto voor een carrière als freelance choreograaf, in combinatie met een positie als huischoreograaf bij het Balletto di Toscana. In 1997 keerde hij terug naar Aterballetto, nu als artistiek directeur van het gezelschap, een functie die hij elf jaar zou bekleden – en nog steeds voert de groep regelmatig werken van hem uit.

Benoeming tot artistiek directeur van La Scala

Tot de vele buitenlandse gezelschappen waarvoor Bigonzetti balletten creëerde en/of die werken van hem dansen, behoren onder meer het Bolsjoi Ballet in Moskou, het New York City Ballet, English National Ballet, Ballet National de Marseille, Stuttgarter Ballett, de balletgezelschappen van de Deutsche Oper Berlin en de Staatsoper Dresden, het Koninklijk Zweeds Ballet, het Portugese Ballet Gulbenkian, het Ballet van La Scala in Milaan, het Teatro dell’Opera in Roma, het Teatro di San Carlo in Napels en Les Grands Ballets Canadiens.
Begin 2016 werd Bigonzetti benoemd tot artistiek directeur van het prestigieuze Ballet van La Scala in Milaan. Een benoeming die – vooral bij de dansers van het gezelschap – niet geheel onomstreden is, aangezien Bigonzetti’s ervaring met name binnen het meer eigentijdse balletgenre ligt en het Ballet van La Scala tot nu toe een grotendeels klassiek repertoire voerde. 

 Balletten op het repertoire van Introdans:

  1. Cantata (2016)