Jorge Pérez Martínez

< >

Echt voor de hand liggend was het in zijn geboorteplaats Almansa, in de Spaanse regio Castilla-La Mancha, niet: een jongen die danser wilde worden. Maar Jorge Pérez Martínez (1980) – door zijn tante als klein jochie op flamenco- en ballroomlessen gedaan ‘omdat hij de hele dag danste’ – heeft altijd kunnen rekenen op de steun van zijn ouders. “Mijn vader heeft nooit kunnen doen wat hij echt wilde, hij moest op zijn veertiende gaan werken.” Dus kreeg zijn zoon wél alle kansen om zijn droom te volgen.

Balletlessen

Met twaalf jaar begon Pérez Martínez ook met balletlessen, vier jaar later ging hij naar het Real Conservatorio Profesional de Danza in Madrid. Al tijdens zijn opleiding liep hij stage bij de Santamaría Dance Company en vervolgens danste hij, ook in Madrid, een jaar bij het Ballet Carmen Roche. Maar hij wilde méér: weg uit Spanje, waar, volgens hem, de opleidingen goed zijn, maar het aanbod aan dansgezelschappen beperkt is, en meer van de (dans)wereld zien.

Veelzijdig repertoire bij Introdans

Twee jaar danste Pérez Martínez bij het Stadttheater Ballet in het Zwitserse Bern. Daarna maakte hij, in 2004, de overstap naar Introdans. Dat hij het er nog steeds bijzonder naar zijn zin heeft, komt vooral door het veelzijdige repertoire. “Ik kan het aantal stukken waarin ik heb gedanst en het aantal choreografen met wie ik heb gewerkt, niet eens opnoemen. Mijn ‘dansziel’ wordt continu verrijkt.”

Choreografietalent

In het jonge-choreografietalentenprogramma van Introdans, DANSERSMAKEN, maakte Pérez Martínez in 2009 zijn eerste choreografie, La Umbra. Als danser hield hij altijd al veel van improviseren. Maar een heel eigen stuk creëren, is nog wel even iets anders. Daar moet je echt klaar voor zijn, zegt hij, zeker wanneer je zoals hij oprecht wilt zijn als choreograaf, echt wilt proberen iets eigens neer te zetten. Inmiddels heeft hij verschillende werken gemaakt, waaronder een tweeluik met collegadanser/choreograaf Laurent Drousie voor het jaarlijkse Introdans KERSTGALA en een creatie voor een danserszomercursus in Hongkong. 

Ongecoördineerde coördinatie

Pérez Martínez is niet zozeer een choreograaf die verhalen vertelt. Geïnspireerd door verschillende muziekstijlen wil hij vooral een gevoel of een stemming verbeelden. De jonge maker heeft een voorkeur voor moeiteloos uitziend partnerwerk en voor organische bewegingen, maar dan vaak wel met een ‘twist’: hij houdt van ‘ongecoördineerde coördinatie’. Ofwel: “In het begin ziet het er misschien vreemd uit, maar uiteindelijk blijkt het toch te kloppen.” 

Repetitor en choreograaf

In 2016 nam Pérez Martínez afscheid als danser bij Introdans. Daarna heeft hij niet stil gezeten, hij reisde de wereld over als repetitor en choreograaf. Voor het programma MÉDITERRANÉE creëerde hij het openingsballet: Azul waarbij hij zich liet inspireren door de gitaarmuziek uit zijn moederland. In 2018 danste hij in de voorstelling KOGELVIS, een samenwerking tussen Het Gelders Orkest, Toneelgroep Oostpool, Musis & Stadstheater Arnhem en Introdans.
Vanaf seizoen 2018-2019 is hij in dienst getreden als balletmeester bij Introdans.
Voor GRUPO SPORTIVO maakt hij in 2019 een nieuwe choreografie voor enkel vrouwen. Sportief, uiteraard, maar wel met een kwinkslag.


 Balletten op het repertoire van Introdans:

  1. Umbra (2009)
  2. Enticing manners (2011)
  3. Lines (2013)
  4. Pockets to Unfold (2015)
  5. Silent Shoulder (2015)
  6. Azul (2017)
  7. Squad (2019)