Inbal Pinto & Avshalom Pollak

Het choreografenduo Inbal Pinto en Avshalom Pollak leidt al ruim vijftien jaar een van de meest succesvolle moderne dansgroepen in Israël. Hun producties bevinden zich op de grens van dans, (panto)mime, theater, cabaret, circusacrobatiek, sprookje en vaudeville en worden vaak geprezen om hun surrealistische karakter en absurdistische humor.

Vliegen terwijl je op je stoel zit

In hun werk zijn regelmatig verwijzingen terug te vinden naar de politieke situatie in Israël, ook al is het duo daar niet bewust op uit. “We proberen het zelfs te voorkomen, maar de dagelijkse realiteit zit nu eenmaal ín ons en sijpelt dus door in alles wat we doen.” Een duidelijk voorbeeld daarvan is What Good Would The Moon Be, dat in seizoen 2015/2016 bij Introdans zijn Nederlandse première beleeft. De choreografie refereert weliswaar aan het Israëlisch-Palestijnse conflict – of meer specifiek aan de in hun ogen verachtelijke ‘scheidingsmuur’ langs de Westelijk Jordaanoever – maar zeker niet op een ‘zware manier’. Geïnspireerd door hun met kartonnen dozen spelende zoon Louie neemt het duo de toeschouwer mee op een wonderbaarlijke reis, met daarin veel mooie dans, ontleend aan onder meer de slapstick. Het werk laat je, zo schreef een recensent, ‘vliegen terwijl je op je stoel zit.’ Net als voor het merendeel van hun producties geldt, hebben Pinto en Pollak ook voor What Good Would The Moon Be zelf de kostuums en decors ontworpen.

Dansen in het leger

Pinto (Naharia, 1969) en Pollak (Haifa, 1970) leerden elkaar in 1992 kennen via een gezamenlijke vriend, al zeggen ze zelf dat ze elkaar eigenlijk ‘altijd al kenden, waarschijnlijk zelfs al voordat we geboren werden’. Pinto groeide op in Tel-Aviv en begon op haar dertiende met danslessen. Aanvankelijk studeerde ze grafisch ontwerp aan de Bezalel Academie in Jerusalem, maar tijdens haar diensttijd maakte ze alsnog de overstap naar de dans: in het leger creëerde ze haar eerste choreografie, Dov Hoz. Het stuk trok de aandacht van Israëls bekendste choreograaf, Ohad Naharin, en na haar diensttijd danste Pinto op zijn uitnodiging bij achtereenvolgens het Batsheva Ensemble en de Batsheva Dance Company. Pollak groeide op in Jaffa en volgde een theateropleiding aan de Nissan Nativ Drama School in Tel-Aviv. Hij speelde in een groot aantal theaterstukken, films en televisieseries en trad daarmee in de voetsporen van zijn vader, de bekende acteur Yossi Pollak.

Bessie Award

Pinto startte in 1993 de Inbal Pinto Dance Company. Haar eerste werk voor deze groep, Dio-Can, won de tweede prijs op de Shades of Dance Competitie, met een Europese tournee tot gevolg. Kort na het enorme succes van Wrapped (1997), waarvoor Pinto een prestigieuze Amerikaanse Bessie Award ontving, besloten Pollak en Pinto hun krachten te bundelen: hun Inbal Pinto & Avshalom Pollak Dance Company betekende een fusie tussen zijn liefde voor fysiek theater en haar liefde voor dans. Met Oyster uit 1999 vierden de twee hun doorbraak als duo, het stuk werd onderscheiden met een Best Event in the Performing Arts Award van de Israëlische Academy Theatre Awards. Hun creatie WALLFLOWER werd door de Israëlische Kring van Theatercritici uitgeroepen tot beste dansproductie van 2014.

 Balletten op het repertoire van Introdans:

  1.  What Good Would The Moon Be (2016)