David Middendorp

De link tussen dans en techniek is in deze tijd vaak niet meer weg te denken: veel choreografen maken gebruik van video, projecties en/of andere beeld- en geluidstechnieken. Maar het komt niet vaak voor dat de wisselwerking tussen live performance en virtuele dans zó geslaagd en wezenlijk is als in het geval van David Middendorp. 

Dans en techniek

Bij Middendorp zijn de twee dan ook altijd gelijk opgegaan: als jonge dansstudent was hij al geïnteresseerd in techniek – “waar mijn klasgenoten maar vreemd van opkeken” – en in het afgelopen decennium ontwikkelde hij zich niet alleen tot choreograaf maar ook tot digital designer. Het zijn, zegt hij, vooral zijn ouders die hem hiertoe geïnspireerd hebben. Zijn moeder illustreerde als beeldend kunstenaar veel kinderboeken – aan haar dankt hij zijn grote voorliefde voor animatie. Zijn vader was ingenieur in de weg- en waterbouwkunde; de jonge David kreeg de interesse voor techniek dus met de paplepel ingegoten. “Wij hadden al een computer thuis voordat dat gewoon was.”

Dansers en pixels

Animatie is voor hem, zegt Middendorp (Leidschendam, 1976), een extra middel om een publiek ‘mee in zijn wereld te trekken’, om emoties los te maken. Net als dans kan animatie een twist aan de realiteit geven en dat maakt dat je die realiteit als toeschouwer nét even op een andere manier of vanuit een ander perspectief kunt aanschouwen. Ook op een meer basaal niveau ziet hij een overeenkomst: “De ene keer choreografeer ik beweging voor dansers, de andere keer voor pixels. In feite beschrijven dans en animatie beide bewegingen van A naar B in een bepaalde tijd en op een bepaalde wijze.”

Gekte en slapstick

Wat zijn creaties vaak zo bijzonder – en voor een breed publiek toegankelijk – maakt, is dat ze én heel poëtisch kunnen zijn en dat er een behoorlijke mate van gekte en slapstick van uitgaat. Een niet-alledaagse combinatie, zo beseft Middendorp, maar wel één die bij hem past. “Ik vind het fijn wanneer er een zekere onderlaag in mijn choreografieën zit, dat ze niet alleen om te lachen zijn.”

Overigens gebruikt hij niet altijd animatie; vooral de laatste jaren richt hij zich soms ook puur op de dans, maar dan wel dans die hij met behulp van een zelf ontwikkelde app choreografeert. Deze app, Kandinsky, maakt het mogelijk om via getekende lijnen de dansers input te geven voor wat betreft vorm, dynamiek en ritme. “Dat geeft hun meer ruimte om creatief te zijn, en ik kan mijzelf verrassen. Op deze manier ontdek ik veel meer dan alleen de bewegingen die uit mijn eigen lijf voortkomen.”

Carrière 

Middendorp maakte als danser een late start: op zijn zestiende werd hij toegelaten tot de dansvakopleiding van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Al na een jaar echter wist hij dat hij zich meer thuis voelde in de moderne dans en maakte hij de overstap naar de Rotterdamse Dansacademie. Met een beurs van Stichting Dansersfonds ’79 studeerde hij ook drie maanden aan de Juilliard School in New York. Aansluitend danste hij bij Introdans en daarna bij diverse internationale gezelschappen als het Ballett des Saarländischen Staatstheaters in Saarbrücken en Ballettheater München. Voor de choreografieworkshop van dit laatste gezelschap maakte hij zijn eerste creaties: Bread-peace (2002) en Dreamsketch (2003). “Ik liep al langer met allerlei ideeën rond en vond dat het er nu maar eens van moest komen.”

Dans- en multimediaproducties

In 2003 keerde hij terug naar Nederland, waar hij onder meer bij de Dutch Don’t Dance Division en choreografe Sanne van der Put danste. Niet lang daarna besloot hij zich volledig op het maken van eigen werk te concentreren en vanaf dat moment volgden de opdrachten elkaar in rap tempo op. Hij maakte (en studeerde) dans/multimediaproducties (in) bij onder meer Korzo producties (en het daaraan gekoppelde CaDance-festival), Ballettheater München, De Parade en Introdans Ensemble voor de Jeugd. In 2006 nam Introdans Ensemble voor de Jeugd Middendorps Bread-peace op het repertoire, in 2008 creëerde hij speciaal voor de groep Blue Journey.

Choreografieën

Choreografieën van Middendorp waren voorts ook te zien op onder meer Lowlands, de Wereldexpo in Shanghai in 2010 en tijdens tournees naar Amerika, Frankrijk, Ierland, België en Duitsland. Daarnaast maakte hij voor diverse gezelschappen, zoals de Dutch Don’t Dance Division, jeugddansgroep De Meekers en slagwerkgroep Percossa, decor- en animatieontwerpen.
Recent (voorjaar 2014) was Middendorp in de Verenigde Staten om een verkorte versie van zijn choreografie Blue Journey in te studeren met deelnemers van de televisietalentenjacht America’s Got Talent. Voor Oerol 2014 ontwikkelt hij een nieuwe productie, waarvoor hij zelf twee drones bouwt waarmee luchtopnamen van Terschelling gemaakt kunnen worden. Inmiddels is Middendorp zijn eigen stichting begonnen van waaruit hij zijn choreografieën produceert: Another Kind of Blue.

 Balletten op het repertoire van Introdans:

  1. Bread-peace (2007)
  2. Blue Journey (2008)
  3. Three Rooms (2015) 
  4. Painting (2017)

www.anotherkindofblue.nl