KERSTGALA 2019

Duizelingwekkende dans. Energiek ensemblewerk. Glitter glamour. Sacrale sferen. Dat alles vormt de rode draad van het KERSTGALA 2019. Deze voorstelling van Introdans is al jaren een ware traditie. Het complete Introdans-tableau danst op en rond de kerstdagen exclusief in Arnhem en Apeldoorn een programma dat speciaal voor deze gelegenheid wordt samengesteld door artistiek directeur Roel Voorintholt. Negen balletten, variërend van een spetterende solo tot grotesk groepswerk, vragen het uiterste van de dansers. Nieuw op het repertoire van Introdans is de Nederlandse première van Miserere Nobis van de Amerikaanse choreografe Jennifer Muller. Met als slotstuk de publieksfavoriet van vorig seizoen: Rossini Cards van Mauro Bigonzetti. Met het KERSTGALA bent u zeker van een memorabele voorstelling in deze traditionele feestmaand. Wij nodigen u uit om deze voorstelling in uw glitterendste outfit te beleven.

Black Cake - Hans van Manen

Black Cake is in 2017 een première voor Introdans (het gezelschap danste eerder al wel een duet uit het ballet). Van Manen creëerde deze verrukkelijke ‘verjaardagstaart’ in 1989 voor het dertigjarig jubileum van het Nederlands Dans Theater, maar in plaats van zoete, roze patisserie te serveren, bereidde hij een luchtig, zwart baksel, geparfumeerd met een laagje sarcasme en overgoten met champagne. In vijf ‘taartlagen’ schetst hij een uiterst treffend en vermakelijk beeld van ‘een chic feest, bezocht door chique mensen die al gauw niet meer zo chic blijken te zijn’. Tijdens KERSTGALA 2019 is het eerste deel uit Black Cake te zien.

Adelaars - Ján Ševčik

"Adembenemend. Het is imponerend en waanzinnig prachtig." reageerde een recensent na het zien van Adelaars. De choreografie van Ján Ševčik is eenvoudig, maar indrukwekkend door de intensiteit van de uitvoering en de schoonheid van het beeld. De dansersessen 'hangen' torenhoog boven het toneel en voeren de choreografie op majestueuze wijze uit.

Fugaz - Cayetano Soto

Met Fugaz zette de Spaanse choreograaf Cayetano Soto in 2005 een belangrijke stap in zijn ontwikkeling. Hij maakte het sfeervolle werk – zijn derde creatie – als eerbetoon aan zijn aan kanker overleden vader. De choreografie handelt over vergankelijkheid (‘fugaz’ is Spaans voor vluchtig of vergankelijk), maar Soto trekt dat thema veel breder dan alleen de vluchtigheid van het leven. Zijn ballet zou, zegt hij, bijvoorbeeld ook kunnen gaan over de vluchtigheid van een danscarrière. “Iedereen zal Fugaz anders beleven, afhankelijk van zijn of haar persoonlijke ervaringen.” En al is de choreografie geïnspireerd door verlies en pijn, zij verbeeldt evenzeer gevoelens van geluk, opluchting en dankbaarheid.

Les Bourgeois - Ben Van Cauwenbergh

In Les Bourgeois (De Burgerij) bezingt Jacques Brel hoe hij en zijn jeugdige vrienden, na een avond stappen, de notabelen van het dorp beledigen, en hoe ze vele jaren later, inmiddels zelf behorend tot de notabelen, op hun beurt geschoffeerd worden door aangeschoten jongelui. Het ‘dronkenmanslied’ inspireerde de Vlaamse choreograaf Ben Van Cauwenbergh, voormalig stersolist van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen en het Londen Festival Ballet, tot een verrukkelijke, speelse mannensolo, die inmiddels uitgegroeid is tot een geliefd nummer op internationale balletgala’s en -competities. Van Cauwenberghs choreografie oogt ‘losjes’ en nonchalant, maar vergt qua virtuositeit, acteerkunst en bravoure het uiterste van de mannelijke solist. Geen wonder dat wereldsterren als Carlos Acosta, Sergei Polunin en Daniil Simkin Van Cauwensberghs juweeltje de afgelopen jaren aan hun repertoire hebben toegevoegd.

Pure - Sidi Larbi Cherkaoui

Pure is een lyrisch, virtuoos duet, vol bijzondere lifts, dat handelt over de thema’s zuiverheid en reiniging. In de choreografie van Sidi Larbi Cherkaoui, beschildert de vrouw zichzelf met Japanse tekens, die door de man vervolgens telkens worden uitgewist. Het is alsof hij de sporen wil corrigeren die het leven op haar hebben achtergelaten, of haar wonden wil helen. Maar ondanks al zijn tederheid kan hij het proces niet keren.

Dream Play - Fernando Melo

Fernando Melo´s choreografie Dream Play onderscheidt zich doordat er geen enkele stap in wordt gezet. De dansers liggen gedurende het hele stuk op de grond, maar, let wel: ondertussen vliegen ze door de lucht, lopen over het slappe koord, voeren indrukwekkende jongleerkunsten uit en klimmen op elkaars hoofd. Hoe dat mogelijk is? Melo – geboren in Brazilië en tegenwoordig werkzaam in Zwitserland – maakt in zijn met veel gejuich ontvangen choreografie op ingenieuze wijze gebruik van camera en projectie. Geïnspireerd door onder meer de caleidoscopische Hollywooddansfilms van Busby Berkeley en de karakters van de commedia dell’arte schetst hij een magische wereld. Als kijker word je hierbij steeds op het verkeerde been gezet. De muziek van Frédéric Chopin en Erik Satie zorgt voor een prachtige poëtische, melancholische ondertoon.

Miserere Nobis - Jennifer Muller (Nederlandse première)

Miserere Nobis van de Amerikaanse choreografe Jennifer Muller beleeft de Nederlandse première bij Introdans tijdens KERSTGALA 2019. De choreografie voor louter vrouwen is een smeekbede om genade en vergiffenis. In een tijdperk van onuitsprekelijke conflicten en wreedheden, verlies en verdriet, vraagt ieder van ons om vergeving voor ons allemaal. Muller maakte haar creatie op Samuel Barbers Allegeri: Miserere (Agnus Dei Qui Tollis Peccata Mundi) Opus 11.

(deel uit) Rossini Cards - Mauro Bigonzetti

Choreograaf Mauro Bigonzetti werkt met vooraanstaande gezelschappen binnen en buiten Europa. Tot de vele buitenlandse gezelschappen die werken van hem dansen, behoren onder meer het Bolsjoi Ballet in Moskou, het New York City Ballet en het English National Ballet. Het oeuvre van de Italiaan wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke diversiteit. Rossini Cards is een voorbeeld van Bigonzetti’s barokke stijl, waarin de klassieke techniek basis is voor een moderne choreografie. Het is een weelderig ballet op muziek van de beroemde en populaire Italiaanse componist Gioacchino Rossini (1792-1868). Het slotdeel uit Rossini Cards was de publieksfavoriet tijdens KERSTGALA 2018 en is daarom weer te zien in de editie 2019. Het hele tableau, zowel vrouwen als mannen, uniform gekleed - in zwarte pakken inclusief baret - excelleren in een energieke choreografie.

The Hunt - Robert Battle

‘Een ware blockbuster’. Zo typeerde The New York Times The Hunt, een van de populairste werken van Robert Battle, artistiek directeur van het befaamde Alvin Ailey American Dance Theater. De stoere, dynamische mannenchoreografie verbeeldt een oerdansritueel met een sterk hedendaagse ‘urban’ ondertoon. Geïnspireerd door zijn eigen achtergrond in de martial arts, onderzoekt Battle in dit werk de relatie tussen eigentijdse sporten en de oude rituelen van de gladiatoren. Op de krachtige percussiemuziek van Les Tambours du Bronx voeren de zes mannen een strijd tegen zowel hun fysieke grenzen als hun emotionele stamina.

Adelaars, gechoreografeerd door Ján Ševčik, is adembenemend. (….) het is imponerend en waanzinnig prachtig. (Cultuurbewust)

… indrukwekkend door de intensiteit van de uitvoering en de schoonheid van het beeld, is Adelaars. (de Volkskrant)

Boek nu