ICOON

Lucinda Childs is een van de iconische ´grand old ladies´ van de Amerikaanse moderne dans. Haar bewegingstaal is volstrekt uniek. Op abstracte, bijna mathematische wijze creëert de ´koningin van de minimal dance´ met relatief eenvoudige ballet- en atletische bewegingen de meest complexe meesterwerken. De band tussen Childs en Introdans is een bijzondere: Introdans is het enige Nederlandse gezelschap dat haar werk mag uitvoeren. Naast bestaande topstukken heeft de groep inmiddels ook drie wereldpremières van haar uitgebracht. In juni 2020 wordt Childs 80 jaar. Reden voor Introdans om haar bijzondere werk centraal te stellen in het hommageprogramma ICOON, met daarin enkele van de mooiste parels uit haar omvangrijke oeuvre. Een unieke voorstelling rond een unieke danspersoonlijkheid!

LIVE MUZIEK | Het Gelders Orkest onder leiding van Ryan Bancroft begeleidt de eerste vijf voorstellingen van ICOON. Beleef ICOON met livemuziek in Stadstheater Arnhem (14+15 feb), Zwolse theaters (18 feb), Stadsschouwburg en De Vereeniging in Nijmegen (21 feb) en Schouwburg Orpheus in Apeldoorn (22 feb).

Petricor

De jongste creatie van de ‘koningin van de minimal dance’ is Petricor. De wereldpremière is onderdeel van het Introdans-programma MODERNE MEISJES (september 2018). Childs liet zich voor haar nieuwste choreografie inspireren door de gelijknamige compositie van Ludovico Einaudi, bekend van onder meer zijn muziek voor de Franse filmhit Intouchables. Het stuk is afkomstig van zijn album Elements en speciaal voor Introdans schreef de Italiaanse componist een nieuw arrangement voor piano en strijkers. ‘Petricor’ is de geur die vrijkomt wanneer regen op droge grond valt. Het woord komt uit het Oudgrieks: πέτρα (petra) betekent ‘steen’ en ἰχώρ (ichor) staat volgens de Griekse mythologie voor ‘het bloed van de goden’. De Franse ontwerper Dominique Drillot tekende voor het decor-, kostuum- en lichtontwerp van Petricor.

Canto Ostinato

Na Kilar creëerde Childs voor Introdans Canto Ostinato, dat bij de première in 2015 met veel gejuich werd ontvangen. ‘Simpel, puur en prachtig’, aldus een recensent. Childs liet zich voor dit werk inspireren door delen uit de beroemde, gelijknamige compositie van Simeon ten Holt. De choreografie kenmerkt zich door een bedrieglijke eenvoud: simpele looppassen, lage sprongetjes, strakke formaties. Maar schijn bedriegt. De continu verschuivende patronen, richtingen en ritmes getuigen van een geniale inventiviteit en eisen van de dansers het uiterste.

Concerto

‘Een elektriserend werk dat als een wervelwind aan je voorbijtrekt.’ Zo werd Childs’ Concerto in 2007 in Nederland ontvangen. Concerto is misschien wel haar meest ‘balletteske’ choreografie. In continu wisselende formaties jaagt Childs de acht dansers over het toneel, op de voortstuwende muziek van Henryk Mikołaj Górecki. Met uiterst kleine variaties en verschuivingen creëert ze een caleidoscopisch juweel: op het oog heel eenvoudig, maar o zo geraffineerd en meesterlijk.

Chairman Dances

Chairman Dances, dat Introdans in 2009 op het repertoire nam, is een ruimtelijk dansfeest, op de gelijknamige compositie van John Adams. In de choreografie – onderdeel van de veel bejubelde opera Nixon in China – gaan de dansers een bruisend, fascinerend spel aan met de swingende muziek van minimalist Adams. De repetitieve bewegingen hebben een magisch, poëtisch effect en zijn tegelijkertijd hemelbestormend virtuoos. ‘Louterend mooi’, zoals NRC Handelsblad schreef.

Kilar

Kilar is het eerste werk dat Lucinda Childs, in 2013, speciaal voor Introdans creëerde. De choreografie is een ingenieuze interactie met het Piano Concerto van (film)componist Wojciech Kilar. Childs’ bewegingstaal imponeert door de sprankelende, abstracte, pure danspatronen die haar handelsmerk zijn. Daarbij heeft ze zichzelf op een voor haar nieuwe manier uitgedaagd door de dansers in crinolines en met kubussen van staaldraad te laten dansen. Dat levert niet alleen veel mooie beelden op, maar geeft haar werk ook een romantische ´touch´.

Petricor

choreografie Lucinda Childs | muziek Ludovico Einaudi, Petricor | decor-, licht-, kostuum- en audiovisueel ontwerp Dominique Drillot | kostuumatelier Merlijn Koopman | repetitor Diane Matla | duur + 13 minuten | wereldpremière 14 september 2018, Introdans, Arnhem

Canto Ostinato

choreografie Lucinda Childs | muziek Simeon ten Holt, Canto Ostinato | kostuum-, licht- en decorontwerp Dominique Drillot | kostuumuitvoering Merlijn Koopman | audiovisueel ontwerp Dominique Drillot en Matthieu Stefani, geïnspireerd door Norman McLaren | repetitor Diane Matla | duur ± 13 minuten | wereldpremière 6 februari 2015, Introdans, Arnhem

Concerto

choreografie Lucinda Childs | assistent van de choreograaf Ty Boomershine | muziek Henryk Mikołaj Górecki, Concerto pour clavecin et cordes opus 40 | kostuumontwerp Anne Masset | lichtontwerp Dominique Drillot | repetitor Diane Matla | duur ± 9 minuten | wereldpremière 16 september 1993, Lucinda Childs Dance Company, Lissabon (pt) | Introdans-première 2 februari 2007, Arnhem

Chairman Dances

choreografie Lucinda Childs | muziek John Adams, The Chairman Dances (uit de opera Nixon in China) | decor- en lichtontwerp Dominique Drillot | kostuumontwerp Jean Michel Lainé | decoruitvoering Theatex | kostuumuitvoering Merlijn Koopman | repetitor Jorge Pérez Martínez | duur + 14 minuten | wereldpremière 26 december 2000, Les Ballets de Monte Carlo, Monte Carlo (mc) | première bij Introdans 6 februari 2009, Arnhem

Kilar

choreografie Lucinda Childs | muziek Wojciech Kilar, Piano Concerto, de delen: Andante Con Moto, Corale, Toccata | decor-, kostuum- en lichtontwerp Dominique Drillot | kostuumuitvoering Merlijn Koopman, Martine Douma | vervaardiging frames Gebroeders Slegers | vervaardiging decor Helldörfer Lasbedrijf en Showtex | repetitor Diane Matla | duur ± 25 minuten | wereldpremière bij Introdans 8 februari 2013, Arnhem

Over ICOON

ICOON, een krachtig en wervelend vijfluik dat laat zien hoe intens muzikaal haar mathematische choreografieën zijn en hoezeer de Introdansers zich haar werk eigen hebben gemaakt. (de Volkskrant over ICOON, 21-02-2020)

Childs’ patronen ogen eenvoudig en licht, maar de helderheid is verraderlijk: ieder foutje is zichtbaar en de luchtigheid mag niet lichtzinnig ogen, eerder alsof je over water wordt gedragen door faseverschuivingen in repetitieve muziek. Iets wegmoffelen is onmogelijk. Dansers moeten luisteren, naar de muziek én elkaar. Dat doen ze voortreffelijk. De sprongetjes, schuin gestrekte armen en achterwaarts geheven benen vormen een geometrisch universum. (de Volkskrant over ICOON, 21-02-2020)

ICOON heeft een hypnotiserende werking terwijl de dynamiek van het danspodium afspat en uit de orkestbak komt. Met opvallende mooi licht,- decor, en kostuumdesign van Dominique Drillot. Deze bijzondere hommage aan Lucinda Childs met vijf van haar meesterwerken is een belevenis die je niet mag missen. (Dans Magazine over ICOON, 19-02-2020)

De avond laat goed zien hoe helder het werk van Childs in de loop der jaren is uitgekristalliseerd. De humor en alledaagsheid hebben plaatsgemaakt voor precisie en formaliteit. Muziek is een leidend element; dansers leggen hun accenten tegelijk met de musici, die telkens de kleinste verschuivingen laten klinken in continu doorlopende patronen. Als kijker is het ondergaan van al die precisie een weldaad, al gun je de dansers af en toe ook wat luchtigheid, wat vuur. (Theaterkrant over ICOON, 16-02-2020)

Over Petricor

In twee choreografieën, die Childs speciaal voor Introdans heeft gemaakt, Petricor (2018) op muziek van Ludovico Einaudi en Kilar (2013) op de filmische compositie van Wojciech Kilar, laat Introdans zien hoe betoverend mooi acht, twaalf of zestien dansers cirkelpatronen kunnen doorkruisen met ruiten en parallelle lijnen. Noem het dansende wiskunde, muzikaal wandelen of bewegende figuren, het is opwindend en lucide. Alsof Childs met een geo driehoek de menselijke drift heeft willen beteugelen. (de Volkskrant over Petricor en Kilar, 21-02-2020)

Over Canto Ostinato

Het serene, haast bezwerende Canto Ostinato dat het vierkant als centraal uitgangspunt heeft en de dansers laat rondstappen met vloeiende benen.(Theaterkrant over Canto Ostinato, 16-02-2020)

Over Concerto

Het contrastrijke Concerto, waarin zeven mannen en vrouwen de muzikale krul in een staccato compositie van Górecki accentueren met een haast zwierig opgestoken arm. (Theaterkrant over Concerto, 16-02-2020)

Over Kilar

Afsluiter Kilar verrast door het gebruik van metalen hoepelrokken en kubussen. De vier vrouwen dragen hun ‘jurken’ als frame aan hun schouders. Het dwingt tot gecontroleerd, bedachtzaam dansen met rechte schouders en parallel gestrekte armen. We kijken naar levende sculpturen, zeker met het blauwige tegenlicht waardoor we soms alleen hun silhouetten zien.(Theaterkrant over Kilar, 16-02-2020)

Boek nu