Tournee Frankrijk

Introdans reist naar Frankrijk. Vrijdag 1 maart 2019 danst Introdans in het cultuurcentrum in Mougins: Scène 55. Op het programma staat werk van Ton Wiggers, mede-oprichter en choreograaf bij Introdans. Daarnaast zijn balletten van gerenommeerde choreografen Robert Battle, Cayetano Soto en Hans van Manen te zien.

Het Debat - Ton Wiggers

Voor de pas de deux Het Debat heeft Introdans-oprichter en choreograaf Ton Wiggers zich laten inspireren door het gelijknamige slagwerknummer van de Nederlandse akoestische band Flairck. In deze compositie gaan de trommels als het ware een vraag- en antwoordspel aan en Wiggers heeft die dialoog vertaald in dans, waarbij de dansers dus zowel op de muziek als op elkaar reageren. Hoewel de bewegingen ingetogen zijn en grotendeels op de plaats worden uitgevoerd, blinkt de korte, strakke choreografie uit in dynamiek en kracht.

Three, Takademe & Ella - Robert Battle

Three is een hilarisch en atletisch powerstuk, waarbij drie mannen losgaan in een ‘muscular jam session’. Dat leidt tot de meest uitbundige, soms bijna spastische bewegingen, maar deze worden wel steeds uitgevoerd met een aan het onmogelijke grenzende precisie. Three werd meteen genomineerd voor de Zwaan voor Meest Indrukwekkende Dansproductie, de belangrijkste choreografieprijs van Nederland. ‘Een zo geslaagde en absolute versmelting van hiphop, breakdance en moderne dans kreeg de jury van de Zwanen niet eerder te zien’, aldus het juryrapport. En ook: ‘Nergens ontbreekt het aan scherpte, de fysieke beheersing is grandioos, het plezier spat eraf en de concentratie is weergaloos.’

Voor Takademe putte Amerikaan Robert Battle inspiratie uit de muzikale ritmes van de klassieke Indiase kathakdans. De korte choreografie is echter geenszins ‘klassiek’: de artistiek directeur van het Alvin Ailey American Dance Theater wendde de snelle en hoekige ritmes van de kathak aan voor een eigentijdse, buitengewoon virtuoze mannensolo. Battle’s Takademe is een verrukkelijk exposé van energie en dansplezier.

In de korte vrouwensolo Ella brengt de Amerikaanse choreograaf Robert Battle een zwoel, jazzy en energiek eerbetoon aan de ‘queen of swing’ Ella Fitzgerald. Op onnavolgbare wijze zet de artistiek leider van het Alvin Ailey American Dance Theater de scats van Fitzgerald om in een reeks opzwepende bewegingen: armen halen wild uit, benen doorklieven de lucht. Het effect is aanstekelijk: stil zitten lukt niet, de swing kruipt als vanzelf onder je huid!

Malasangre - Cayetano Soto

Spanjaard Cayetano Soto liet zich voor Malasangre inspireren door het leven en de songs van La Lupe, de Cubaanse ‘Queen of Latin Soul’ die in de jaren zestig triomfen vierde in de VS. Soto weet in zijn creatie zowel de sexy swing van La Lupes vertolkingen als haar excentrieke, enigszins tirannieke karakter voelbaar te maken. De dansers betreden het toneel afwisselend in solo’s, duetten en een trio, waarbij het er allesbehalve zachtzinnig aan toegaat. Armen maaien door de lucht, benen zwiepen fel de hoogte in, rompen golven heftig. Soto’s danstaal is dynamisch, strak en krachtig, maar bevat ook veel groteske elementen én hier en daar een donker randje. Op La Lupes cover van het overbekende Guantanamera laat hij de dansers tot slot een woeste formatiedans uitvoeren waarin zij al hun irritaties lijken ‘weg te dansen’.

Black Cake - Hans van Manen

Black Cake is in 2017 een première voor Introdans (het gezelschap danste eerder al wel een duet uit het ballet). Van Manen creëerde deze verrukkelijke ‘verjaardagstaart’ in 1989 voor het dertigjarig jubileum van het Nederlands Dans Theater, maar in plaats van zoete, roze patisserie te serveren, bereidde hij een luchtig, zwart baksel, geparfumeerd met een laagje sarcasme en overgoten met champagne. In vijf ‘taartlagen’ schetst hij een uiterst treffend en vermakelijk beeld van ‘een chic feest, bezocht door chique mensen die al gauw niet meer zo chic blijken te zijn’.

Boek nu